Dromer

Fantasie

Hoe kan ik verwoorden
Wat ik niet snappen kan
Het schimmenspel op het plafond
maakt mij soms heel even bang

Ik voel emoties in mij branden
Maar ik herken ze niet
soms zit ik domweg te lachen
Zonder dat iemand dat ziet

Ik lees woorden die je schrijf
Herken daarin mijn zelfbeeld
Het kind wat ik geweest ben
Door jouw zacht gestreeld

Ik voel blijdschap, soms onbegrip
Verlies mij in jouw vreemde taal
Woel in de slapeloze nachten
Speel de hoofdrol in jouw verhaal

Maar ’t verhaal vertel van anderen
Vreemde gezichten trekken voorbij
Het is slechts mijn eigen fantasie
Waarin ik denk, ze schrijft over mij

### Dromer

Don Quichote

Ik ben een piekeraar, ik geef het meteen toe. Ik kan de hele dag lopen piekeren over kleine dingen, meest dingen die ik niet veranderen kan maar die mij toch niet zinnen.

Ik weet het, het is tijd verspilling en verspilling van energie maar zo ben ik nu eenmaal. Als een echte Don Quichote vecht ik tegen windmolen, in het bezit van mijn volle verstand en vol energie.

Atlas zou jaloers zijn over het gewicht wat ik soms op mijn schouders neem, het is dan ook geen wonder dat ik krom begin te lopen. Politiek vind ik persoonlijk een dievenbende, zakkenvullers over de rug van de bevolking heen en dat is dan ook voor mij de reden om politiek te gaan bedrijven.
Lokale politiek, dat dan nog wel want als je de wereld wil verbeteren moet je dicht bij huis beginnen hebben ze me altijd geleerd.

O, ik weet dat ik de vooruitgang niet kan tegen houden maar de vooruitgang die ik zie bevalt mij niet echt. Mensen zijn nummers geworden, administratieve eenheden die in het belang van de vooruitgang opgeofferd mogen en kunnen worden. De wereld is van de rijken en dat zal het klootjesvolk weten ook.

Terwijl de grootverdieners hun zakken blijven vullen neemt de armoede in de wereld, ook in Nederland, hand over hand toe. Steeds meer mensen kunnen de eindjes niet meer aan elkaar knopen. Eigen schuld toch, hadden ze maar niet arm moeten worden. En juist die mentaliteit daar heb ik moeite mee.

Als kind van de jaren zestig stond gelijkheid hoog in ons vaandel. De wereld moest anders worden, meer leefbaar. De verschillen tussen rijk en arm moesten verdwijnen, iedereen had recht op een goed leven, ongeacht uit welk nest je kwam. Een mooie droom, maar wel een droom. De meeste grote bekken van toen zijn nu welvarende burgers geworden, burgers die zichzelf verrijken ten koste van de armen.

Ja, schreeuwen dat iedereen gelijk is is iets anders dan dat werkelijk menen. En inzicht komt met de jaren, is het niet. De jongens met de lange, met bloemen getooide haren zijn nu meneren geworden, met een maîtresse omdat ze het niet meer met hun vrouw kunnen vinden maar een scheiding te duur voor ze is.
De liefde bedrijven met hun eigen vrouw is er niet langer meer bij, stel je voor dat hun voorgevormde, plastisch aangelegde boezem zou scheuren, of dat hun platina blonde haren vol gespoten met lak vervormd tijdens een worsteling tussen de lakens. De ramp zou niet te overzien zijn toch.

Nee, hun eigen vrouw is bezit geworden, een opgepoetste souvenier uit langverleden tijd toen deze mannen riepen dat het allemaal anders moest. Gelukkig voor deze vrouwen dat er nog tennisleraren bestaan, of rij instructeurs of wat dan ook, anders zouden ze maar verschralen.

Goed, ik geef toe, ik zet het zwart wit neer, en natuurlijk is het niet zo zwart wit. Maar dat de wereld er niet beter op wordt zal iedereen duidelijk zijn. Zeker niet zolang er een mentaliteit leeft van “zolang het maar niet in mijn achtertuin gebeurd”

Hoe je het ook went of keert mensen hebben elkaar nodig om te overleven, het zou dan ook zo moeten zijn dat de mensen voor elkaar zouden moeten opkomen. Niet alleen tijdens actie’s op de televisie waar mensen hun slechte geweten af kunnen kopen met een paar euro maar vooral op straat.

Doodgewoon wat meer respect voor elkaar zou de mensheid niet misstaan en maakt het leven in ieder geval een stuk aangenamer. Maar ja, misschien is mijn klok wel stil blijven staan in de jaren zestig.
Klokkijken is tenslotte nooit mijn sterkste punt geweest.

Het kan ook zijn dat ik nog steeds de dromer ben die ik als kind al was, en in dat geval heb ik denk ik een probleem. De meeste dromen zijn bedrog ondanks dat Marco Borsatto ons anders hoopt te doen geloven.
Maar ja, zijn droom is met dat plaatje wel uitgekomen, met uw hulp.

Zijn droom was het om rijk te worden.

Jij

Jij die er altijd voor mij bent
Als een deel van mijn leven
Als ik ten onder dreig te gaan
Mij een beschermende arm zal geven

Jij die zo bijzonder geworden bent
Soms met mij praat, huilt en lacht
Mij accepteert voor wie ik ben
Juist op dat ene moment op mij wacht

Jij, die de juiste richting geeft
Als ik soms de weg kwijt ben
Zonder iets terug te verlangen
Gewoon blij bent dat je me kent

Jij, die verwarmend licht geeft
Als alles duister om mij heen is
Er zijn zoveel momenten
Dat ik juist jou heel even mis

### Dromer

Democratie

Rita heeft meer stemmen gekregen dan Mark, opzienbarend nieuw als ik de kranten mag geloven. Nog nooit eerder gebeurd
Ja, je kunt je afvragen waaraan dat ligt, is Mark Rutten dan ten onrechte gekozen als liberaal leider of doet Rita Verdonk aan populisme? Geef het volk wat ze willen, hoe ze het willen?

Met Geert Wilders, die toch op zijn eigen kracht 9 zetels wist te halen, wil niemand iets te maken hebben in Haags Wonderland, Rita Verdonk heeft op eigen houtje 10 zetels gehaald en wordt opeens door menig geen gezien als de nieuwe leidster van de VVD.

Ik moet eerlijk zeggen dat het verschil tussen Wilders en Verdonk mij menigmaal ontgaat, beiden zijn in mijn ogen radicaal, hebben een voorliefde om een groep mensen die toch al tot de zwakkeren van de samenleving behoren te gebruiken om hun politieke boodschap uit te dragen en beiden hebben een totaal overschat beeld van zichzelf en relatief weinig verantwoordingsgevoel.

Beide vinden het van zichzelf goed om delen van onze samenleving te schofferen maar worden ze zelf geschoffeerd dan is het hek van de dam.

Ik ben geen voorstander van een van beiden, ik merk alleen dat de politiek met alle twee anders om gaat. Wat Wilders betreft doet het mij een beetje denken aan Phillip de Winter, en eerlijk gezegd verbaast mij dat een beetje. Als er iets is geweest wat het Vlaams Blok ons zou moeten hebben geleerd is juist dat het doodzwijgen van een politieke partij een verkeerd signaal is.

Hoe dan ook, in het democratische stelsel heeft Wilders genoeg steun gekregen om in de tweede kamer te komen en alleen daarom zou hij niet genegeerd mogen worden. Politiek is een vreemd spel, ik kan er zo langzamerhand over mee spreken. Het woord volksvertegenwoordigers kan wat mij betreft in veel gevallen veranderd worden eigen vertegenwoordigers, de meeste kamerleden zitten daar niet voor het volk maar puur uit eigen belang. Een paar jaartjes in de tweede kamer en de goed betaalde (bedrijfs) commissie staan in een rij. Oké, ik geef een ongenuanceerde mening, het geld uiteraard niet voor een ieder, maar ik ben er van overtuigd dat het zeer zeker voor de meesten geld. Zalm, toch jarenlang de uitzuiger van de laagst betaalden van de samenleving kan de komende jaren zijn banksaldo gaan spekken in een baan die hij, als hij geen minister geweest zou zijn, vermoedelijk nooit gekregen zou hebben. En hij is niet de enige.

Maar goed, we wijken af, we hadden het over mevrouw Verdonk en de heer Wilders. De een wordt geprezen, de andere verguist. De een kan rekenen op de steun van haar politieke vrienden, de ander kan zich gaan opmaken om de komende vier jaar ( als het kabinet het in ieder geval zo lang uit houdt, iets waar ik grote vraagtekens bij zet) de hoon van heel politiek Den Haag over zich heen te krijgen.

Verschil moet er nu eenmaal zijn. Ik kan er niets aan doen, maar heel even komt Janmaat weer in mijn gedachten terug. Ook hij werd verguisd, vastgezet voor opmerkingen die heden ten dage als gewoon maatschappelijk verkeer worden gezien.

Ik was het niet eens met de politiek van Janmaat, ik ben het niet eens met de politiek van Verdonk en Wilders.
Ik ben niets meer dan een democraat, iemand die vind dat als politici gekozen is door de Nederlandse bevolking die politici ook recht heeft om met beleefdheidsvormen tegemoet getreden te worden.

Hoe verwerpelijk zijn politiek ideeën ook zijn

Liefs

#### Dromer

De sleutels

Ja, en daar sta je dan, met je volle winkelwagentje bij de auto die je niet open kunt krijgen simpel omdat je de sleutels kwijt bent.
Eerst alle boodschappen uit de winkelwagen gehaald, het zal niet de eerste keer zijn dat ik de sleutelbos spontaan tussen de boodschappen heb doen belanden. Soms, heel soms ben ik er niet echt bij met mijn gedachten
Maar hoe of ik ook zoek, de autosleutel is en blijft weg.

Paniek, wat is wijsheid in deze situatie.

Gelukkig voor mij staat een van de buren toevallig in de buurt en die biedt aan om mijn boodschappen mee te nemen, ik zelf kan ook wel mee. Geluk bij een ongeluk zal ik maar zeggen, in gedachten zag ik mijzelf als over landswegen dwalen met het winkelwagentje.

De dagelijkse levensbehoeften in de auto van de buurman gezet en op weg naar huis. Tot zover gaat dan alles nog goed. Thuis gekomen de volgende schok. Huisdeur op slot en natuurlijk de sleutels aan de bos gehangen waar ook mijn autosleutels aanhangen.

Wat nu ? Gelukkig voor mij heb ik het slaapkamerraam open staan, met ware doodsverachting klim ik het dak van de bijkeuken op, natuurlijk zeiknat geworden, het hele dak ligt vol met water van de regen die de weergoden eerder die dag hebben laten vallen. Maar goed, ik sta op het dak ( en dat ondanks mijn hoogtevrees) en met een beetje moeite krijg ik het raam open zodat ik mijn nederige kasteel binnen kan komen.

Na een uurtje zoeken vind ik zowaar de reservesleutel van mijn huis en ook een reservesleutel van de auto. Ja, zo zie je maar weer, wie wat bewaard die heeft wat.

Natuurlijk staan de buren te kijken, grote lach op hun gezicht en ik weet bijna zeker dat als het een van de anderen geweest zou zijn dat ik ook niet meer bijgekomen zou zijn van het lachen, maar op dit moment zie ik er de humor niet van in

Maar goed, als een brave huisman droge kleren aangetrokken, de boodschappen opgeruimd, woefbeest gevraagd of hij zin had in een wandeling en samen, met de reservesleutel van de escort in de hand, op weg naar het winkelcentrum om dat drankzuchtige, milieuonvriendelijke en lawaaimakende monster op vier wielen op te halen. Handen diep in de zakken, het wordt nu zo langzamerhand toch wel echt herfst.

In de voering van de zak van mijn jas merk ik een klein gaatje op en ik begin een angstig vermoeden te krijgen. Voorzichtig voel ik langs de rand van mijn jas en …. Jawel hoor, ergens in het midden van de onderkant van mijn jas voel ik een harde klomp.

Een beetje schudden en nog geen minuut later hou ik mijn sleutelbos weer in mijn handen. En beetje pist off loop ik door, woef is de enige die het naar zijn zin heeft, een extra wandeling is immers nooit weg.

Pff, gelukkig doet de escort waar hij voor betaald is, hij brengt me keurig naar huis. Nu eerst maar eens een lange siting in het bad nemen, door het hele gedoe ben ik inmiddels tot op het bot verkleumd.

### Dromer

Vergeten kan ik je niet

Toen ik je vroeg om te blijven
Toen keek je me even aan
Met een traan in je ogen
Ben je de deur uitgegaan

Ik probeerde je te vergeten
Zocht mijn geluk bij anderen
Maar diep in mij wist ik het
Ik zal nooit echt veranderen

In onbewaakte momenten
Zag ik even weer je gezicht
De vage glimlach om je mond
gevangen in het kaarslicht

Nu ik je soms even tegen kom
Voel ik weer het stil verdriet
Ik keer me weer van je af
Maar vergeten kan ik je niet

### Dromer

Fikkie stoken

Fikkie stoken. Wie weet zich niet meer te herinneren hoe het warme vuur met zijn magische aantrekkingskracht in een koude avond toch wat warmte bracht? Met stokjes en spekkies in het vuur, trok het vuur altijd grote groepen kinderen die, onder toezicht van hun ouder, zich vermaakten.

Fikkie stoken van de weggegooide kerstbomen, een soort van traditie na de kerst. Massaal er op uit trekken om de kerstbomen te verzamelen, allemaal naar een afgesproken plaats en een enorme berg kerstbomen opstapelen en daar een groot vreugde vuur van maken.
Emmer water bij de hand, voor het geval dat het vuur dacht zijn eigen spelletjes te moeten spelen, vaders die streng toezicht houden en ondertussen de laatste roddels met elkaar uitwisselden In de loop van de jaren zijn heel veel tradities verdwenen, tradities die, althans in mijn ogen, een samenhorigheid in zich hadden, een gezamenlijk doel.

Wie weet nog van de schuurfeesten die voeger gehouden werden en waarbij bijna nooit ongeregeldheden te melden waren? Ze moesten uiteindelijk verdwijnen omdat de veiligheid van de bezoekers niet te waarborgen was.
Onder invloed van een aantal gebeurtenissen, de brand in Volendam, de vuurwerkramp in Enschede, werd veiligheid een kapstok waardoor gemeenten het recht namen om dergelijke feesten te verbieden. Alternatieven werden er niet voor geboden, alternatieven worden er namelijk nooit geboden.

Nu heeft ons gemeentebestuur besloten dat ook de traditionele vuurwerkverbranding tot een einde moet komen

„We hebben ons drie vragen gesteld" aldus de burgemeester „Namelijk de vraag of het in deze tijd qua milieuvraagstuk, nog past, wat de het aantal uren is dat de ambtelijke organisatie er mee bezig is en waar de vuren kunnen worden gestookt."

Naar mijn mening had er een vierde vraag bij gemoeten, namelijk hoeveel plezier doe je de kinderen ( n hun ouders) met dit eens per jaar terug kerende evenement.

Kindervreugde moet wijken voor het milieu, waarbij ik mij afvraag hoe sterk dat argument werkelijk is, als dat het werkelijke argument is dan vrees ik voor de diverse BBQ aankomende zomer

Het feit is doodgewoon dat de gemeente vindt dat er teveel ambtelijke uren moeten worden uitgetrokken, de ambtenaren hebben lopen klagen dat ze aan het werk moesten, ja en dat is natuurlijk uit den boze.

Daarnaast vermoed ik dat ons college bestaat uit mensen die vroeger zelf nooit mee mochten doen aan de kerstboomverbranding, of misschien bestaat datzelfde college wel uit mensen die vroeger altijd gepest werden door hun leeftijdgenootjes, en die nu hun kans schoon zien om wraak te nemen.

Versnipperen van de kerstbomen dus, inplaats van het vreugdevuur wat honderden kinderen een paar uur in hun ban houden.
Te gek om over te praten natuurlijk Wat mij betreft is het duidelijk, handen af van de kerstboomverbranding. Gun de kinderen een keer per jaar hun feestje, en respecteer de vrijwilligers die veel tijd steken in het begeleiden van dit evenement.

Niet alles is in geld uit te drukken !!!!!
En daarbij, heeft u wel eens geprobeerd om u te warmen aan versnipperde kerstbomen?

### Dromer

Speelgoed

Jee, zeg er komt maar geen einde aan het mooie weer, vanmorgen nog tijdens het eerste uitje met blaf op vier poten heerlijk in de zon gelopen. Bijna december en nog steeds de zon op mijn kalend bolletje, het is me wat. Oke. hetzelfde kale bolletje werdt ook meteen nat van de regen die met bakken naar beneden valt, maar goed je moet er wel iets voor over hebben, zeg nu zelf.

En vandaag heb ik zowaar een paar uurtjes over om ook eens wat leuke dingen te doen. Mooi de stad in, lekker een kop koffie met gebak ( niets zeggen tegen mijn afvalgoeroe) Ik heb een brief gekregen van Sinterklaas die mij gevraagd heeft of ik als hulp Sinterklaar wil fungeren voor mijn kleinkinderen dus op zoek naar de meeste geschikte en ethisch verantwoorde cadeautje.

Wat is het toch geweldig om als man van jong oude leeftijd weer eens in een speelgoedwinkel rond te struinen, hoewel. Ik snap alleen niet dat die winkels allemaal zo geweldig druk zijn deze periode. Voornamelijk moeders met jengelende kinderen die “o mam dit moet ik echt wel hebben hoor” om het hardst lopen te roepen. Ja, hun vriendje heeft er ook eentje, dus ze mogen niet achter blijven. “Vraag maar aan Sinterklaas”

Even denk ik terug aan mijn eigen Sinterklaas feesten, nuttige dingen als kleren die wij nodig hadden, een klein speelgoedje en als klap op de vuurpijl een grote zak met allerhande gezaagde blokjes, een zakje spijkers en de toezegging van vader dat wij zijn hamer mochten gebruiken. Geweldig, vooral het feit dat je vaders hamer mocht gebruiken.

Heel eerlijk gezegd snap ik niet hoe ik het al die jaren heb uitgehouden met de nieuwste spelletjes van Nintendo of hoe dat tegenwoordig ook mag heten. Ik heb ergens X box gezien? Nee, en die zelf waffende robothond, hoe heb ik al die jaren met dat levende exemplaar op vier poten kunnen leen zeg, elke dag minstens drie keer uitlaten, borstelen en zelfs nog eten geven ook. Hoe heb ik het feitelijk uitgehouden.

En belangrijker, nu dit allemaal voor handen is, wat moet ik kiezen voor mijn twee kleinkinderen? Gelukkig voor mij is de nieuwe tijd niet helemaal aan mij voorbij gegaan, ook ik heb al geruime tijd een mobieltje, dus overleg vanuit het kinderparadijs met mijn dochter.

Lego? Nee, pap daar hebben ze er al zoveel van.
Oké, wat anders dan? Een mechanische gitaar inclusief versterker? Ja, das goed, als je kleinzoon dan bij jou komt kan hij daar mooi op spelen.

Wacht even, dat was nu net de bedoeling niet, voor je het weet slaan de plaatselijk mannen in het blauw mij in de boeien wegens geluidsoverlast. Een kwartiertje over en weer bellen geeft geen oplossing.

Jee, zeg wat is er gebeurd met het verlanglijstje van vroeger? Na een poosje zoekend in de winkel te hebben gelopen kom ik uiteindelijk op een spelletje uit die wij samen kunnen spelen ( memorie van Bob de Bouwer) daarvan weet ik dat mijn ene kleinzoon blij mee is, voor de andere is gelukkig de keus iets makkelijk, een speelgoedje met allerhande geluiden voor in zijn box.

Mijn budget is nog niet op dus ik overweeg om toch even naar de een of andere klerenzaak te gaan. Ik heb nog een geweldige broek met bijpassend shirt gezien waarvan ik bijna zeker weet dat mijn klein zoon het gewoon leuk zal vinden.

Misschien moet ik gewoon weer een grote jutte zak met hout blokjes maken, zak spijkers erbij en een setje met hamer, nijptang enzovoort erbij.

Wat is er feitelijk al die jaren verandert?

Liefs

### Dromer

Eff weg

Soms heb ik het gewoon nodig. Dan heb ik het even gehad en pak de fiets, roep de hond en ben weg. Samen met dat blafdier op vier poten, die de laatste jaren steeds meer mijn vriend geworden is, ga ik de bossen in of maken we een lange wandeling langs het strand We laten ons vandaag niet meer zien.

Dag consumptiemaatschappij, hallo vrijheid hier zijn wij. Nu woon ik wat dat betreft in de goede hoek van Nederland, een goed kwartiertje peddelen op de fiets en ik kan mijn longen vullen met boslucht en als ik de auto pak ben ik met een half uurtje bij het strand.

Altijd weer een mooi moment om mijn zonden eens te overdenken, en geloof me ik heb er meer dan genoeg zonden. Gelukkig zijn de meeste slechts klein en die zullen mij wel vergeven worden hoop ik.

Het zijn dingen die ik beter had moeten doen, niet die buurvrouw ontlopen waar ik even geen zin in had, niet als excuus zeggen dat ik die afspraak helemaal vergeten was terwijl hij vaststond in mijn computer, of dat ik in slaap gevallen was. Ik weet het, de meeste smoesen zijn te flauw voor woorden maar het helpt vaak wel om even de dingen die je niet wilt te ontlopen. O, jee ik heb de verjaardag van een goede vriend vergeten. En misschien dat ik volgende keer bepaalde dingen iets subtieler kan zeggen. Ik heb nog al de neiging om een klein beetje bot te zijn. Maar dat was u misschien nog niet opgevallen?

Ik weet niet hoe het met anderen is maar ik heb die momenten van rust gewoon nodig om niet helemaal door te draaien in een wereld die te vaak op hol geslagen lijkt. En of dat het bos is of de zee dat maakt mij niet zoveel uit. Het gaat voornamelijk om de rust en de mogelijkheid om jezelf weer te vinden.

Het zal wel een tik van mij zijn maar op het strand loop ik het liefst als er regen en wind staat. Veel regen en nog veel meer wind. En dan nog het liefs tegen de wind in. Heerlijk dat gevoel van die natuurelementen langs je gezicht en de zoutpareltjes die zich op je lippen nestelen. En als dan blafbeest ook nog om me heen springt, is de wereld een enkel ogenblik van mij alleen en bestaat de rest niet meer. Nu kom ik van het platteland dus de natuur en ik hebben al lang geleden besloten dat wij eigenlijk vrienden moesten worden.

Helaas, met het volwassen worden raakte ik beetje bij beetje mijn vriend de natuur kwijt. Ongewild en ongemerkt kwam daar een nieuwe liefde voor terug. De liefde voor de materialistische zaken. Ik trouwde, samen kregen we kinderen en de zorg voor mijn gezin nam de plaats van de natuur in.

Goed, in de eerste jaren van mijn bestaan als volwassenen gingen we nog wel eens kamperen, of we gingen zondags opeens naar het strand. Ik heb zelfs nog wel eens gevreeën aan de vloedlijn, maar al dat zand in je bilnaad was niet echt een succes.

Nee, naarmate ik volwassen ging heten groeide mijn vriend natuur en ik uit elkaar en werden wij langzaam maar zeker vreemden voor elkaar. Een goede herinnering. En ik kon maar niet begrijpen waarom. Later, twee huwelijken later om precies te zijn, was de strijd om de dagelijkse dingen te ongelijk geworden voor mij en even verloor ik alle werkelijkheid uit het oog. Ik was er van overtuigd dat de wereld mij niet moest en ik moest de wereld niet meer. Ik had het te druk om nog een strandwandeling te maken, of het bos in te gaan.

Eigenlijk had ik het overal te druk voor, zo weinig tijd en zoveel te doen. Onzin natuurlijk, niets meer dan een smoes om niet achter die televisie vandaan te komen. Een biertje en een dvd’tje en ik kwam de avond wel weer door.

Vergeet niet te genieten

#### Dromer

Klussen ?

Ik geef het meteen toe, ik ben zeer zeker geen Beun de Beunhaas. Ik heb gewoon twee linker handen en aangezien ik rechts ben kun je me beter niet uitnodigen als je iets te klussen hebt. Als ik een kastje in elkaar zet lijkt het meer op een knikkerrollerbaan dan op een kastje, ik heb ook altijd te veel schroeven, moertjes en boutjes, ik snap niet hoe dat komt, als ik de gebruiksaanwijzingen lees heb ik er toch echt niet te veel gekregen.

Mijn Gamma uitstraling met Doeland materialen is nul komma niets. Ik heb het gewoon niet. Als ik al eens een keer een plaat gips tegen het plafond wil schroeven, volgens kenners toch een heel makkelijke klus, moet je niet gek opkijken als ik opeens twee stukken gisp in mijn handen hebt. En het maakt ook niet uit of ik een hele koffer met de meest geavanceerde gereedschappen koop, als ik boor is mijn boor meteen zo bot als de gelijknamige vis, sla ik een spijker in de muur dan trekt hij spontaan krom, wil ik een aantal planken aan elkaar schroeven komen de schroeven er aan de andere kant er weer spontaan uit.

Nee, ik heb het gewoon niet, ik zal moeten leren te leven met de wetenschap dat een mooie, zelf in elkaar gezette boekenkast voor mij steeds een droom zal blijven of dat ik altijd duur zal moeten betalen om iemand in te huren om voor mij de noodzakelijke klussen te doen. In Doe het zelf land ben ik een totale nobody. Ik heb het maar geaccepteerd, ik vraag tegenwoordig wel een buurman of een vriend om voor mij een aantal kleine klussen te doen, voor grotere klussen huur ik wel een illegale werknemer in, en voor de echte grote klussen zal ik wel genoodzaakt zijn om een aannemer in de hand te nemen. Niets aan te doen, en hoewel het natuurlijk een trauma oplevert is het uiteindelijk goedkoper om de klussen maar aan anderen over te laten.

Een foto van mij als stoere man met een overall aan, een spijkertasje om de heupen en een ferme hamer in de handen , zweet over het lichaam, het is voor mij niet weggelegd.

Frustrerend is het wel als je dan opeens een van de buurvrouwen met overall en spijkershortje om druk aan het klussen ziet. Spijkers gaan loodrecht de planken in, schroeven komen er niet aan de andere kant eruit, en de planken die zij zaagt zijn allemaal mooi recht. Zij houdt geen schroeven over, haar kast staat wel recht en zelfs als er een lading boeken in de kast gezet wordt stort de kas niet spontaan in elkaar. Ik geef het meteen toe, ik was jaloers op haar, tot gisteravond toen ze me uitnodigde om samen met haar te eten.

Ze had teveel gemaakt en ja, samen eten is toch wel leuker dan alleen aan een bord te zitten. Natuurlijk nam ik de uitnodiging aan, zuurkool met worst, toevallig een van mijn lievelingsgerechten. Bij de eerste hap merkte ik het al, stijfsel met een beetje boter en een uitgedroogde worst. Hoe kan iemand in vredesnaam zuurkool verknoeien? Zij heeft het gered, en vol weemoed denk ik terug aan mijn zuurkool, smeuïg, met kleine blokjes spek en een lekkere vette worst, afgemaakt met een kuiltje jus.

Op slag was mijn jaloersheid over haar capaciteiten zoals het boren van gaten, de spijker op zijn kop slaan en het feilloos repareren van lekkende kranen enzovoort voorbij. De liefde van mijn maag is uiteindelijk groter dan de liefde dan de liefde voor het klussen. Zij is kluskampioen maar voortaan denk ik dat ze beter bij mij kan eten.

Hee, misschien kunnen we er wel een ruilhandel van maken, zij maakt voor mij een boekenkast, ik kook een keer een echte maaltijd voor haar.

Zie je snel weer

### Dromer

Meneer u bent al oud he

“ Hee meneer, u bent al erg oud he?” Een jongentje van een jaar of vijf, misschien zes kijkt mij in de lokale super met grote, bruine ogen aan. Hij wacht mijn antwoord niet af en vervolgt meteen :”Mijn papa is ook al oud, net zo oud als Sinterklaas”

Toevallig staat zijn vader in de buurt, een man in zijn eind dertig, begin veertig. Ja, in de ogen van een jongentje van zes zal ik zeker oud lijken, voor hem is alles wat boven de twintig is oud.

Heel lang geleden toen ik dezelfde leeftijd had vond ik mijn ouders ook oud, vervolgens werden ze ouwe zeuren in mijn pubertijd, althans in mijn ogen. Maar goed, dat hoorde dan weer bij de pubertijd.

De vader en de moeder van het jochie staan wat onwennig te kijken, ze weten niet of ze boos moeten worden of lachen moeten. Ikzelf kies voor het laatste, ik kan er niets aan doen ik vind dergelijke uitspraken geweldig Zo recht door zee, geen enkele gene gewoon zeggen wat je denkt. De onschuld van een kind.

Ik loop tussen de schappen van de super door, laad mijn wagentje vol met allerhande dingen die wel lekker maar niet bepaald gezond te noemen zijn. Vanavond wordt het pizzatijd, cola erbij, ijs toe en dan weer naar de volgende vergadering. Snel, lekker (af en toe) maar o zo ongezond, ik weet het. Maar ach, als vrijgezel mag ik mij af en toe laten gaan in het junkvoedsel, althans dat vind ik zelf.

Ik kijk het jochie na, hij heeft een plakje worst van de superslager in zijn handen en heeft absoluut geen tijd meer om zich met anderen te bemoeien. Het plakje worst neemt al zijn aandacht in beslag.

Jee, mijn huis moet ook weer eens nodig onder handen genomen worden, maar ja, wanneer dan? Zaterdag komt de goed heiligman weer aan in ons dorp, de dorpsvereniging is al weer een poosje in touw om alles in goed banen te leiden en hebben mij gevraagd om de gebruikelijke foto’s weer te maken.

Oke, we hebben toch niets anders te doen en daarbij is het gewoon leuk om te doen, al die opgetogen kindergezichtjes die met toch wel de nodige angst de zwarte Pieten en de goed heiligman toezingen, nu maar hopen dat de regen verstek laat gaan.

Ik zal maandag meteen mijn schoen maar eens zetten, wie weet komt een van de zwarte pieten wel langs om mijn (grote maat) schoen te vullen met snoepgoed, zo lekker en zo zoet. Alhoewel, ik ben bang dat als ik mijn schoen gevuld wil zien ik dat zelf zal moeten doen, op de een of andere manier raakt Piet steeds weer de weg kwijt naar mijn huis en komt hij uit bij de buren die toevallig een kleine puber hebben rondlopen.
Toch maar eens een goed gesprek met de zwarte baas aangaan, ik vind het geen stijl. Alleen maar omdat mijn haar grijs zijn loopt hij mijn deur voorbij. Als het zo door blijft gaan loop ik over naar de Kerstman.

Ja, het is alweer bijna december, tijd om de balans op te maken van het afgelopen jaar, waarom weet ik eigenlijk niet maar zo in december vind ik het altijd weer nodig om het jaar te evalueren. Goede gebeurtenissen en slechte zaken even de revue laten passeren. Noem het maar een tic, ik heb er vast en zeker nog een hele berg meer maar zelfs daar maak ik mij niet meer druk om. Het hoort gewoon bij mij, laten we het daar maar bij houden.

Maak er wat moois van vandaag

Liefs

### Dromer

geselecteerd als gefixeerd bericht

Oh my life is changing everyday
Every possible way
Though my dreams, it’s never quite as it seems
Never quite as it seems
 

Into the blues

Ik ben helemaal into the Blues.
Geweldig om die jankende gitaren te horen, en de met tranen gevulde stem van mensen als BB King, JJ Cale, Eric Clapton en noem maar op.

Mijn favoriet van dit moment is Someday my peace wil come van Chris Rea. Nu ken ik Chris Rea voornamelijk van de song Driving Home For Christmas en daar was ik ook altijd al van gecharmeerd maar dit Someday is werkelijk van grote klasse. Muziek zoals muziek dient te zijn.

Muziek heeft altijd al een groot gedeelte van mijn leven gevuld en ik heb nog al de gewoonte om muziek bij mijn stemming op te zetten. Nu geloof ik dat ik daar niet de enige in ben dus zo heel vreemd zal u dat niet voorkomen.

Erger wordt het als ik in een stemming ben dat de wereld van mij gestolen kan worden en ik besluit om mee te zingen met de muziek. Nu hebben wij een gezellige buurt met mensen die het wel goed met elkaar kunnen vinden dus de buurman komt uit pure interesse vragen waarom ik een ander liedje zing dan de cd, om vervolgens nog een klein beetje zout in de open wond te gooien door mij toe te vertrouwen dat ik wel lekker kan lullen maar het zingen beter aan anderen kan overlaten. Bedankt hè, ik zal je nog eens een biertje aanbieden. Mooi niet maat, dat kun je vergeten

Uit mijn jonge jaren heb ik overigens een grote liefde ontwikkeld voor the Eagels. Zelfs al uit de tijd dat ze de begeleidingband waren van Linda Ronstadt maar zeer zeker toen ze de LP (u weet nog wel dat zwarte ding wat ronddraaide en waar je een naald op moest laten vallen, niet te hard anders had je een mooie kras op je plaat) Desperado uit brachten. Overigens was het op Lying Eyes van de Eagels dat ik mijn eerst verloofde vroeg of ze een poging wilde wagen.
Je kunt natuurlijk de goden verzoeken, een half jaar later was het mijn eerste ex verloofde omdat ze mijn beste vriend meer zag zitten. Gelukkig heb ik er geen trauma aan over gehouden en is Lying Eyes nog steeds een van de favorieten.

Het is vreemd om te merken dat muziek toch een grote invloed kan hebben om het leven. Als je emotioneel bent kan het juiste liedje je in tranen doen uitbarsten, ben je blij en je gil in je badkamer een vrolijk nummer mee dan lijkt de dag al niet meer stuk te kunnen. Ik word helemaal blij als ik Stiekem gedanst van Toontje Lager mee kan zingen maar ook lekkere gouwe ouwen zijn aan mij besteed. Van No milk today (toch feitelijk een heel droevig liedje) tot, ik noem maar een dwarsstraat Tigerfeet van Mud gil ik onverstoorbaar mee.
Overigens wel op geluidsniveau “buren kunnen het niet horen” (hoop il)

Met het mooie weer, (Welk mooi weer? Die tussen de regenbuien door) klink de muziek trouwens veel vaker over straat. Zeker bij alle BBQ die afgelopen zomer weer zijn ontstoken.
Dit jaar is Andre Hazes veruit favoriet geweest bij de meeste BBQ avonden, ik heb nog nooit zo vaak gehoord dat mijn buren het menen. Het enige wat ik mij afvraag is of ze het morgen als de drank is uitgewerkt allemaal nog menen. De meeste niet ben ik bang voor, die weten vast niet eens meer wat ze gemeend hebben.

Nee, ik blijf nog even into the blues. Scheurende gitaren en stemmen vol met tranen. Vind mijn buurman vast niet zo heel erg.

Hoewel, van de week kwam er wel een vent in driedelig kostuum bij mijn buurtjes langs Hij leek verdacht veel op die makkelaar uit ons dorp.
Zou buurman dan echt ….. Nee vast niet

Update: Sinds gisteren staat er een bord in de tuin van de buren TE KOOP. Voorlopig toch maar even geen blues meer draaien?

### Dromer

Het ringetje

Een geweldige uitvinding, die ring die je tegenwoordig op de verschillende blikjes tegen kom. Vinger in de ring, trekken maar en het blik is open.
Soep direct in de pan, vuur eronder en vijf minuten later zit je te eten. Hondenvoer direct vanuit het blik in de bak , geen blikopener meer nodig, alles zit er al in dus je hoeft geen water toe te voegen, en dat allemaal in diverse smaken.

Hoe heb ik het al die jaren zonder deze werkelijk verbluffende uitvinding kunnen stellen? Mijn blikopener gaat bij het grofvuil of ik zet hem op Ebay “Te koop zo goed als nieuwe blikopener”

Tenminste dat dacht ik tot gisteren. Zin in een heerlijk kopje soep, groentesoep met extra veel groenten en ballen, zodat ik de avondmaaltijd kan overslaan en toch mijn dagelijkse portie groenten en vlees tot mij heb genomen.

Vuur van het gas aangestoken, pan erop, mijn vinger achter de ring, een ruk en …… ik heb de ring in mijn handen. Het blik is nog steeds keurig dicht. Ja, tegenvaller, kan gebeuren zeg nu zelf. Goed, niet verder getreurd, ik heb de blikopener nog niet verkocht dus ergens tussen de pannen zal hij vast en zeker liggen. En juist op die plek is er nu net weer geen blikopener te vinden.

Even overweeg ik om met grof geweld de soep uit het blik te halen, klap met de hamer op de bovenkant, desnoods met een beitel erbij, en de deksel gaat vast en zeker wel open.

Gelukkig dat ik even verder denk, in gedachten zie ik de soepslierten al op het plafond en ja, mijn plafond is schoon maar om er nu van te eten dat gaat mij persoonlijk iets te ver. Een half uurtje verder zoeken en ja hoor, daar waar hij niet hoort te liggen kom ik mijn grote vriend tegen, ergens in een verlaten hoekje van een kast die ik zelden of nooit open.

En stief kwartiertje draaien aan de blikopener, blaren op mijn vingers en jawel, uiteindelijk begeeft het blik het onder mijn doorzettingsvermogen. Half uitgehongerd smijt ik de soep in de pan, met veel gesis overigens, ik had dus gewoon vergeten de pan even van het gas af te halen, maar dit terzijde.

Lang leve mijn blikopener, geen haar op mijn hoofd die verder nog denkt aan het verkopen van deze uitvinding van het jaar.

Overigens niet alleen het blikje soep denkt dwars te moeten liggen, speciaal voor de poezenmadammen heb ik wat kleine tinnetjes voer gekocht, ze zijn er stapel op dus waarom zou je ze niet eens in de zoveel tijd verwennen.

Keurige tinnetjes hoor,daar zal ik verder niets over zegen, verschillende smaken ook want ja je wilt als poes natuurlijk wel een beetje afwisseling in je maaltijd.
Zeg nu zelf,alle dagen wildragout gaat uiteindelijk toch ook vervelen.
Keurig pijltje op het tinnetje, hier trekken.

Ja, dat zal wel, ik krijg het lipje van de deksel niet eens omhoog, hoe goed ik mijn best ook doe. De twee kattendames staan ondertussen met een ongeduldige blik naar mij te kijken, als ik niet opschiet beginnen zij alvast aan mijn groetensoep.

Uit pure nijd pak ik een aardappelschilmesje en snij het dekseltje van de tinnetjes weg. Aardappelschilmesje bot maar de poesen hebben in ieder geval hun feestmaal in de bakken liggen en mijn groetensoep is veilig gestelt.

Wanneer vind er nu eens iemand iets uit wat echt goed werkt?

Smakelijk eten

### Dromer

Te druk

Steeds als ik denk dat het wat rustiger om mij heen begint te worden merk ik dat er weer wat gebeurd waar ik weer veel tijd mee bezig ben. Gevolg is dat ik bijna nergens meer aan toe kom, de was loopt achter, de afwas begint al tot het plafond te rijken en op space of msn ben ik al helemaal niet meer te vinden.

Het lijkt nu wel of alles tegelijkertijd komt en als dat zo is dan zal er vast en zeker wel weer een tijd komen dat ik helemaal niets te doen heb.

Gelukkig gebeuren er ook heel veel leuke dingen, van de week ben ik met een aantal anderen die zich bezig houden met politiek op werkbezoek geweest bij de mannen in het blauw, zomaar een kijkje in de keuken bij onze wetsdienaren, en eerlijk is eerlijk als je zo met de mannen met de blauwe petten praat dan lijken het net gewone mensen.

Jammer dat daags daarna er weer een enveloppe in mijn brievenbus lag met acceptgirokaart. Mijn bijdrage voor het vakantiefonds voor overwerkte sluipschutters me lasser kanonnen werd weer eens opgeeist Schijnbaar heb ik weer eens te hard gereden, ik kan er echt niets aan doen ,mijn auto heeft nu eenmaal een voorkeur voor huis en wil daar altijd ze snel mogelijk naar toe.

Vorige week moesten we op werkbezoek naar Volendam, naar een huis wat opgebouwd is uit piepschuim. Net zoals elke andere gemeenten hebben wij ook te kampen met een tekort aan woningen voor onze jeugd dus zijn we op zoek naar goedkope mogelijkheden om woningen aan te trekken en op onze zoektocht kwamen we dus in Volendam uit. Ik moet eerlijk zeggen dat ik onder de indruk ben, lage stookkosten, een eigen waterzuivering en een riante woonruimte, zeker voor een alleenstaande.

Indrukwekkende presentatie ook. Mogelijk dat dit kan meedragen aan de woningsnood onder de jeugd.

En zo is er alle weken wel weer wat, binnenkort gaan we het gesprek aan met de hangjongeren. Kijken of we een bijdrage kunnen leveren aan de problematiek tussen de gevestigde orde en deze groep jongelingen.

Daarnaast ben ik nog steeds op zoek naar een nieuwe woonruimte, ik heb inmiddels de nodige woningen bekeken en heb er best wel een paar gezien waar ik wat van zou kunnen maken.

De mannen van de blauwe enveloppe en ik zijn het wederom niet met elkaar eens maar dat is verder niets nieuws. Elk jaar hebben we de nodige woorden nodig om de belastinginspecteur te overtuigen dat mijn vrijwillige bijdrage voldoende moet zijn voor zijn vakantie.

Ik moet bezuinigen dus de belastinginspecteur kan ook wel best wat minderen. Deze keer is de inspecteur redelijk halsstarrig, voorgaande jaren werd mijn uitleg wel geaccepteerd maar deze keer wil hij zijn centen zien.

Pff, je zou er moe van worden.
Gelukkig komen de feestdagen er weer aan, kan ik een beetje slaap inhalen en dat is hard nodig ook. Ik ben tenslotte niet de jongste meer.

Goed, ik ga nog maar eens een paar uurtjes aan het werk. Het wordt steeds voeger donker dus nu het nog licht is moet ik er maar gebruik van maken.

Ik hoop jullie allemaal binnenkort weer tegen te komen
Maak er weer wat moois van

Liefs

### Dromer

Een brief uit het verleden

Ik kreeg van de week een kaartje van iemand uit mijn verleden, voor mijn verjaardag nog. Oké, die ligt dan al weer een maand achter mij maar toch was ik er blij mee.
Het zal de tijd van het jaar wel geweest zijn maar ik moest terug denken aan de periode dat ik haar heb gekend, of in ieder geval datgene wat ik mij er nog van herinner, het is tenslotte al zo lang gelden. Misschien kwam het wel omdat ik het briefje erbij las terwijl ik zat te luisteren naar Boudewijn de Groot zijn vrijgezel.

Ja, muziek heeft zo zijn invloed op mij. Daarbij, juist dit liedje geeft ongeveer aan wat deze vrouw uit mijn verleden voor mij geweest is. Los van het laatste refrein waarin de burgerman wordt beschreven. Dat stadium heb ik met haar nooit gehaald. Vlak daarop wel met een andere vrouw maar ook dat was geen levenlang beschoren.

Zoveel jonger, zo vol ambities en zo vol leven. De dagen waren te lang, de nachten tekort en drank maakte toen nog niet meer kapot dan u lief was.
Tegen de tijd dat ik er achter kwam dat drank wel degelijk veel kapot kon maken ben ik er ook maar mee gestopt, ik drink nu braaf mijn kopje chocolademelk inclusief speculaasje.

Vrouwen waren er in overvloed, liefde was toen een onschuldig spel wat gespeeld werd. Van Aids en andere ziekten hadden we nog nooit gehoord. Vol ambities en idealen bezaten wij de wereld. Het leven was een groot speelterrein En tegenslagen ? Ach, daar stapte je overheen met het gemak waar alleen een kind van kan dromen. Is er door de jaren werkelijk veel veranderd?

Als ik terug kijk ben ik blij dat ik mijn jeugd zijn achter me gelaten heb. De vrijheid die wij hebben gehad is een vrijheid die deze jeugd nooit meer zal kennen. Of was het misschien slechts een schijn vrijheid die wij bezaten?
Steeds waren het wel weer de ouderen die hun commentaar over ons heen strooiden, onze wetten waren schijnbaar niet te combineren met de levensopvattingen van de ouderen.

Maar goed, in plaatselijke kroegen kwamen we gelijken tegen, dat was ons domein, daar kwamen de ouderen niet. De tijd van weleer ligt al weer achter mij, het leven wat ik nu leeft is een soort wip, soms zit ik aan de top dan zit ik weer aan de grond, en soms, heel soms vlieg ik door de lucht ,heb het contact met de wip verloren om daarna weer op mijn bakkes terecht te komen. De gelukzalige momenten van het leven. Maar hoe hoog ik ook stijg of daal altijd kom ik uiteindelijk weer op de grond terug, schudt mijn grijze haren en ga door met het leven.

En het meisje van het verleden?
Ze zal altijd een deel uit blijven maken van mijn leven, ze heeft haar plekje in mijn hart veroverd en daar zal ze in blijven wonen, ook al heeft zij haar leven en ik dat van mij. De toekomst was niet voor ons samen, het verleden brengt ons soms weer even samen maar meer dan een incidentele ontmoeting zal het nooit worden
We zijn ingehaald door de toekomst en die had toe waarschijnlijk andere ideeën met ons.
Wat ik daarvoor terug gekregen heb zijn een handvol mooie herinneringen En die zal ik altijd blijven koesteren

Liefs

### Dromer

Eff zeuren

Ach ja, opeens komt daar toch weer IJzeren Rita.
Zwarte scholen mogen niet meer, voortaan moet er een lijst gemaakt worden met toekomstige leerlingen en de schooldirectie moet om en om een zwart kind en een blank kind toelaten, net zolang ze de leerlingennorm hebben gehaald.

Nee, je moet niet denken dat dit iets te maken heeft met de vrijheid van keuze om je kind op die school van jou keuze te laten gaan, je moet het alleen maar zo zien dat je door de overheid een handje geholpen wordt om de goede keus te maken. Integratie, het toverwoord van de afgelopen jaren, komt zo langzamerhand steeds meer neer op gedwongen deportatie van kinderen van verschillende afkomst die door de overheid (lees Verdonk) vrijwillig gedwongen worden om met elkaar te leven.

Kijk, ik ben een grote voorstander van het samenleven van verschillende groepen Nederlanders, al dan niet van allochtone afkomst. Maar ik ben ook van mening dat degene die de Nederlandse Nationaliteit aannemen zich daarmee verplichten zich als Nederlander te gedragen, zo niet dan hoor je hier niet thuis. Op het moment dat je asiel of naturalisatie aanvraagt dan hoor je je te beseffen dat je deel uit gaat maken van een samenleving met zijn eigen wetten en gedragingen. Je kiest daar bewust voor, je hoort je daar dan ook voor aan te passen. Maar dat houdt niet in dat de regering nu als een soort schrikbewind allerhande maatregelen moet lopen nemen om gedwongen datgene te creëren wat schijnbaar zonder overheidsdwang niet te realiseren valt.

De laatste jaren, zeker onder leiding van onze moraalridder te voet, J. P Balkenende, is er een soort belerende regering ontstaan. Nee, je mag niet roken, nee, teveel drank op is niet goed, pas op je buurman, naar alle waarschijnlijkheid is hij terrorist, je mag je buurman aangeven omdat hij zijn auto op zondag wast, natuurlijk anoniem, en als man even lekker tegen een boom op plassen is vrouwonvriendelijk (en dat alleen maar omdat de vrouw niet in een boogje kan plassen) dus daar staat een bekeuring op.

Overigens met je kinderen onder de douche staan ruikt naar kindermisbruik en dat is ten strengste verboden (behalve als je een Amerikaanse dominee bent), zeggen dat een vrouw een spetter is is seksuele intimidatie (of je moet Bill Clinton heten).

Onder de schijn van een gevaarlijke wereld vindt het Christen Democratie Appel samen met de Vereniging voor Vrijheid en Democratie het tijd dat we allen weer terug gaan naar het verleden.

De minister moet worden aangesproken met excellentie, je ouders zijn geen Riet en Piet meer maar vader en moeder en als je denk dat je wat te vertellen hebt als kind dan wordt je de rimboe ingestuurd in een of ander televisieprogramma, of wordt er een overjarige kinderjuf op je af gestuurd.

Vrijheid is een groot goed, vrijheid brengt ook verantwoording met zich mee, maar dan toch voornamelijk eigen verantwoording. Deze regering gedraagt zich niet als volksvertegenwoordigers maar als regenten, mogelijk ligt er straks nog een mooie baan in het verschiet voor deze ministers als schoolkrachten, in het verleden hebben ze ervoor gezorgd dat er een tekort aan leraren ontstaan is door allerhande onzinnige matregelen, op dit manier doen ze in ieder geval iets goed voor de maatschappij.

Alhoewel, ik zie Rita en JP als voor de klas staan, compleet met spaans rietje om opstandige leerlingen direct tot de orde te roepen. Weliswaar tegen hun eigen beleid in, kindermishandeling mag tenslotte niet volgens deze moraalridders, wie de hand (of het rietje) opheft tegen de jeugd is fout en inmoreel bezig.

Maar ja, wie moet ze de les leren ?
Wouter Bos?
Die ziet er uit of hij zelf net de schoolbanken is ontstegen.

He, dit lucht op, ik moet dit vaker doen, gewoon even lekker voor mij uitzeuren

Maak er een mooie dag van

### Dromer

Autoschoonmaak

Eindelijk is mijn auto aan de beurt voor de grote schoonmaak Oorspronkelijk is hij blauw maar die kleur is al geruime tijd niet meer te zien. Doodgewoon geen tijd dus, of doodgewoon geen zin? Het wassen van mijn benzine slurpende, asfalt vretende en lucht verziekende monster op vier wielen is niet een van mijn favoriete bezigheden.

Maar goed, de emmer staat klaar, sop erin, water erbij en een spons. Mijn niet voor zondags bedoelde kleren aangetrokken en ….. de bel gaat.

Mijn buurman staat voor de deur met een nog idiotere glimlach om zijn snoet dan normaal al het geval is. Ajax heeft gewonnen en dat moet en zal hij mij even inwrijven. Kinderachtig, ook mijn cluppie (PSV) heeft gewonnen.

Maar ja, als ik hem dat wil inwrijven dan blijf ik bezig. Die ene keer dat het zooitje ongeregeld uit Amsterdam eens een keer wint gun ik hem het plezier om mij daar deelgenoot van te maken. Je moet maar zo denken, als ik er niet was moest hij naar de zielendokter om zijn verhaal kwijt te kunnen. Ik bespaar hem dus feitelijk geld.

“Koffie? “ Ja, dat gaat er wel in en even later zitten we ieder achter een bak warme pleur, lang leven de Senseo. Gelukkig bestaat het leven uit meer dan uit voetbal alleen, soms kan ik zelfs een normaal gesprek met mijn buurman voeren. Een uurtje later gaat hij zijn weegs weer, ik moet even boodschappen doen, ja, de innerlijke mens moet ook gevoed worden, zeg nu zelf.

Ja, de grote vraag van vandaag, wat zullen we eten?
Natuurlijk kom je dan weer een aantal mensen tegen die alle tijd van de wereld hebben, het valt op dat vooral de doodstraf van Sadam Hoesein het gesprek van de dag is. De meeste mensen vinden het geen gek idee om de man op te hangen. Nu ben ik per definitie tegen de doodstraf dus enige discussie ontstaar er wel als ik zeg dat ik het helemaal niets vind.

Mijn mobieltje in mijn broekzak begint “Smoke on the water” te spelen. Schijnbaar heeft iemand mij nodig. Een vriend die vraagt of ik langs wil komen, hij heeft een paar zaken met mij te bespreken. Gelukkig heb ik geen diepvriesspullen dus ik kan wel even doorrijden.

Goed, inmiddels zijn we al weer ruim op weg naar vijf uur, de emmer met warm water is inmiddels veranderd in een emmer met koud water. Ik heb geen zin meer om opnieuw de emmer te vullen met warm water, straks moet ik aan het eten beginnen, vanavond weer eens een vergadering dus douchen, schone kleren aan en aan het eten beginnen.

Mijn huisgenoten staan me ook alle drie aan te kijken met een blik van “ gebeurd het vandaag nog dat we wat te eten krijgen?” Ja, en uiteraard moet ik oppassen dat ze niet in staking gaan dus eerst de dieren van het huis maar wat te eten gegeven.

Morgen dan maar, morgen ga ik echt mijn auto eens lekker verwennen met een hele lading schoon, warm water, was om het lekker in te wrijven, een goede zuigbeurt ( met de stofzuiger).
Maar ja, morgen staat er ook al weer het nodige in de agenda.
Goed, overmorgen dan of misschien wel de dag erna of misschien wel het weekend. Er zitten gewoon te weinig uren in een dag, de helft kun je er al van aftrekken omdat het toch wel erg snel donker wordt.

Ach, als ik mijn escortje schoonmaak wordt hij toch maar weer smerig.
Misschien volgende week dan? Of die week daarop?

Liefs

### Dromer

Hee Lullo

“He Lullo”

Op de parkeerplaats bij de plaatselijke geldschieter van meneer R. Abobank kijk ik even achterom naar deplek waar ik van vermoed dat geluid vandaan komt. Twee dikke vijftigers, in nette pakken staan elkaar te omhelzen of het twee lovers zijn waarvan de een net een jaar of wat op wereldreis was geweest.

Om me heen staan wat mensen met een gezicht van Ik heb niets gezien maar ik vind het wel raar allemaal naar de twee mannen te kijken. Twee mannen van meer dan middelbare leeftijd die elkaar staan te omhelzen? Het kan natuurlijk ook te gek.

Ik haal mijn schouders op, het “He Lullo” geeft volgens mij al meer dan genoeg aan dat de twee mannen toch ergens zijn blijven steken. Zelfs ik met mijn voorliefde voor de jaren zestig haal het niet in mijn hoofd om iemand met een “Hee Lullo” te begroeten. Het gemoezel om mij heen laat ik aan mijn deur voorbij gaan, ik snap dat toch niet.

Als twee vrouwen elkaar omhelzen dan is dat maatschappelijk verantwoord, als twee mannen datzelfde doen zijn het overjarige pubers met een vreemde seksuele voorkeur. Alhoewel, als ik voor elke keer dat ik van een of meerdere mannen niet het geijkte geintje van “ik wou dat ik een van hen was” gehoord heb, als twee vrouwen elkaar omhelsden, een kwartje zou hebben ontvangen dan zou mijn belastingsprobleem meteen tot een einde hebben behoord.

Wat dat betreft is het dan weer opmerkelijke dat ik van de vrouwen een dergelijke opmerking niet hoor. Ik kan het mij ook wel enigzins voorstellen, een van de mannen heeft een praktisch kale kop met alleen op zijn voorhoofd nog een haar of zestig die hij met de nodige spuug op zijn kale knar heeft geplakt, de ander is ietwat aan de maar, zo erg dat ik me meteen weer een ranke,slanke den voel.

Ach ze gaan hun gang maar, ik heb wel wat beters te doen. Ik neem uit de tapperflapper mijn geld, ik ben nog steeds zo blij met dat plastiek kaartje dat steeds weer in staat is om de Nederlandse euro’s te produceren zonder spontaan te ontploffen omdat het saldo van mijn bankafschriften toch wel een bedenkelijke rode kleur heeft gekregen.

Nu mijn portemonnee weer wat papiergeld voor mij in bewaring genomen heeft kan ik meteen wel weer eens naar mijn vriend de snackboer die zijn plaatselijke patatzaak net aan de overkant van de bank heeft staan. Het is al weer geruime tijd geleden dat ik langs ben geweest, en ja, zo af en toe een sociaal contact met de plaatselijke middenstand is toch niets mis mee. Je komt nergens meer te weten dan juist bij de middenstand.

In de hoek van de snackbar zitten dezelfde twee mannen die elkaar net zo onstuimig aan het doodkbnuffelen waren aan een bakkie troost en een patatje met. Ik ga aan de andere kant zitten en hoor ze met elkaar praten, ze praten net te hard, lachen net te hard en proberen net te joviaal te zijn. Oudere jongeren die graag willen laten zien dat ze er zijn.

Mijn patatkameraad kijkt mij even aan, haalt zijn schouders op en glimlacht naar me terwijl hij mijn patatje en de (in mijn ogen) daarbij behorende frikandel aangeeft. Ik glimlach even terug en zeg, net hard genoeg om het de anderen te laten horen :’ ach thuis zullen ze wel niet te veel te vertellen hebben.”

Ongestoord kan ik mijn veroverde lekkernijen opeten. De twee zijn opeens een stuk stiller, de een lijkt mij wat rood aan te lopen.
Ze weten niet hoe gauw ze hun koffie en patat naar binnen moeten lepelen, betalen en zonder iets te zeggen verlaten ze de snackbar. Mij nog een dodelijke blik toewerpend, een blik die ik beantwoord met het meest onschuldige gezicht wat ik maar kan bedenken.

Geniet van de dagen

### Liefs Dromer

22 November

De verkiezingen komen er aan en de lijstrekkers doen er alles aan om in beeld te komen. Wouter de Klos zit opeens breed glimlachend bij Jensen, Bak Ellende staat breed lachend voor de televisiecamera’s te vertellen dat de Klos niet zo kleinzerig moet lopen te doen, Mark Frutten zit maar wat verloren met eveneens een brede lach op zijn gezicht bij Twee vandaag te vertellen dat zijn VVD van mening is dat Bak Ellende en de Klos samen al formatiebesprekingen aan het doen zijn, als een afgewezen lover haalt Fruten uit naar Bak Ellende.

Met een vaderlijk gezicht loopt SP leider Jan Margrijnisen die net gehoord heft dat de meeste Nederlanders hem toch als de beste leider van Nederland zien, in het rond. Hij heeft het allemaal al gezien en vindt het van kinderlijk allure getuigen dat Bak Ellende en de Klos samen aan het stoeien zijn.

Geert Vilders wordt terecht gewezen door Frutten en geeft geïrriteerd aan dat hij verder met dergelijk laag allooi niet verder wil discussiëren. Ja zeg, dit is toch een vrij land en als Vilders de islam wil vergelijken met een Tsunami dan is dat toch zijn goed recht? Hij kan het zich permitteren, hij wordt beveiligd op kosten van de gemeenschap dus hoeft hij zich niet te druk te maken.

Femke Valsema probeert nog even de twee kemphanen tot de orde te roepen maar ze beseft dat het tevergeefs is. Je kunt geen televisie meer aanzetten of de een of andere rampdebiel zit te vertellen dat het goed met Nederland gaat, ondanks dat de anderen roepen dat het alleen maar goed gaat voor de rijken. De armen worden steeds armer maar ja, die zijn niet zo heel belangrijk, daar valt niets aan te verdienen. De multinationals waar straks weer de nodige ex politici hun zakken zullen vullen moeten beschermd worden, anders is er straks geen zak meer om te vullen.

Wat dat betreft is het misschien beter als Loes zal Gaan, ze wordt misschien straks wel de Laan uitgestuurd als blijkt dat D66 2066 niet zal halen.

Ook de oude garde is weer van stal gehaald, Wim Klok, inmiddels een man met enig Fortuin, Dries van Lacht en ook Wiegelende Hans zijn allemaal weer uit de grote politieke toverhoed getoverd.

Tot 22 november mogen ze allemaal weer heel even belangrijk zijn, daarna mogen ze weer verder gaan met het vullen van hun zakken.

Het wachten is op Char die via het hiernamaals contact zoekt met Pim Fortuin, Joop den Uil en de oude Drees en niet te vergeten Joseph Luns. Ik geloof dat ik inmiddels al een keer of tien heb gezien hoe Katja en Bridget gekust zijn door Bak Ellende, voor de gelegenheid omgedoopt tot Bak E , wat ik niet gezien heb is hoe lang ze daarna onder de douche hebben gestaan en als ik eerlijk ben heb ik daar meer interesse voor, zonder vrouw onvriendelijk te worden maar een man mag zijn mening hebben toch?

Ik vraag mij af hoelang het nog duurt voor de al dan niet bekende Nederlanders hun mening lopen te geven, een dik pakket met euro’s in hun jaszak. Promoten van de politiek is tot daaraan toe maar er moet wel voor betaald worden. Ook de BN ers moeten hun kachel laten branden en dat doen ze met een voorkeur voor papiergeld.

Na 22 november wordt iedereen bedankt voor hun inzet, de verliezers zullen excuses gaan bedenken om hun verlies te verklaren, de winnaars zullen om het hardst roepen dat de kiezer hen gelijk gegeven heeft .

Jensen moet weer genoegen nemen met Jadje, Frans Flauwer, Gerard Drolding of een of andere onbekende BN er en de kiezers zullen weer vier jaar lang lopen te roepen dat het zo slecht gaat in Nederland.

Maar ja, we hebben weer mogen kiezen

Liefs

### Dromer

Mijn vriendschap

De belastingdienst en ik zijn de grootste vrienden, met enige regelmaat krijg ik van de belastinginspecteur weer een teken van leven, en vriendelijk als ik ben reageer ik ook altijd weer op zijn blauwe brief.
De vriendschap die ik onderhoudt met de belastingmeneer is al jaren aan de gang en gaat zelfs zo ver dat ik hem inzage geef in mijn financiële situatie. Nog net niet zover dat ik hem ook mijn pin geeft, ook al vraagt hij er wel steeds om.
Volgens zijn zeggen is dat makkelijker om zijn financiële vergoeding van mijn inkomen af te kunnen halen.

Ook deze morgen werd ik weer verblijd met een teken van leven van mijn grote vriend in dat te grote gebouw wat gebouwd is mede op mijn kosten. Met een plof viel er wederom, voor de zesde keer dit jaar, een blauwe enveloppe op de deurmat.
Of ik maar weer even een paar dukaten wilde overmaken, naar zijn berekening was de alimentatie die ik maandelijks doneer aan hem niet voldoende.

Toch gek, ik maak maandelijks meer en meer over en nog heeft hij niet voldoende? Ik ben er redelijk zeker van dat mijn maandelijkse bijdrage, tezamen met al die andere waarmee hij vriendschappelijke contacten onderhoud, toch ruim voldoende moet zijn om zijn kostbare uitgaven te dekken.

Vandaag zal ik hem maar een vriendelijk briefje terug schrijven dat ik toch wel vind dat de vriendschap een beetje eenzijdig is, alleen als hij geld denkt te moeten hebben dan krijg ik een teken van leven van hem, mijn verjaardag is hij vergeten, ik heb tenslotte geen enkel kaartje gekregen van hem.

Daarbij mijn maandelijkse kosten stijgen ook steeds meer, volgend jaar wil de verzekeringsmaatschappij ook meer van mij ontvangen, althans dat schreven ze mij deze maand. Vriendelijke brief dat wel, zal ook wel een vriendelijke man of vrouw achter zitten, maar kunnen ze zelf niet gaan werken voor hun centen inplaats van mij een steeds grotere bijdrage te vragen?

Ook de leverancier van het gas wil vanaf volgend jaar een grotere bijdrage, het schijnt dat we met ons allen te veel bezuinigen en dat (in mijn geval) meneer NUON denkt dat hij teveel maand over houdt voor zijn inkomen. Ik heb maar weer een extra trui gekocht, als ik allemaal naar de knop van de verwarming wijs dan wil meneer NUON meer geld zien Wat me trouwens opvalt is dat de vrienden van maatschappelijk nut en genoegen toch wel aardige optrekjes hebben.
Maar ja, die hoeven hun eigen gasrekening niet te betalen, dat doe ik al voor hen.

En als klap op de vuurpijl wil Tante Post ook meer centen zien voor het verzenden van haar brieven. Als het zo doorgaat dan kan ik niet eens meer de brieven van al mijn vrienden beantwoorden, dat wordt gewoon te duur. Ik zou het jammer vinden want ik ben iemand die wel van een beetje contact houd.

Zal ik eens een brief aan meneer Zalm schrijven met de mededeling dat ik zijn vriendschap alleen maar op prijs stel als ik volgend jaar een extra gevulde enveloppe van hem mag ontvangen? Ik heb al zolang niets meer van hem gehoord, en hij heeft toch beloofd dat we er in Nederland niet op achteruit zouden gaan? Misschien wil hij dan eens bezuinigen op de dagen van de maand, want ja, die blijven maar op 30 of 31 dagen staan. En als je dan hetzelfde hebt te besteden dan hou je steeds meer maand over, maar die gelden dan weer niet meer voor de levensloopregeling.
Als ik opschiet rekent Tante Post misschien nog het oude tarief

Als het zo doorgaat zeg ik mijn vriendschap met de belastingdienst, de zorgverzekeraar en het gasbedrijf op Zou het eens geen tijd worden dat ze mij gaan betalen?
Tenslotte neem ik nu al jaren lang met de nodige regelmaat hun producten af.

Liefs

#### Dromer